واعظان کین جلوه در محراب و منبر می کنند

چون به خلوت میروند آن کار دیگر میکنند

مشکلی دارم زدانشمند مجلس بازپرس

توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می کنند...(حافظ)

در اگزیستانسیالیسمی که آقای سارتر به آن معتقد است اصلی است و آن اینکه "من" نمی توانم هر کاری را انجام دهم چون هر کار "من" الگویی برای جامعه است.این یکی از جاذبه های اگزیستانسیالیسم است.

بسیار اتفاق افتاده که رفتار فردی را مورد نقد قرار داده ایم و انواع احکام را درباره وی صادر کرده ایم اما هرگز به رفتار خود نیاندیشیده ایم وچه بسا که همان رفتار را خودمان نیز انجام می دهیم.

بی شک رفتاری که درشرایط مختلف از ما سر میزند معرف شخصیت ماست.این خیلی مهم است که ما در شرایط مختلف چه رفتاری از خود بروز می دهیم.

این که وقتی تو خوب باشی من هم خوب باشم چندان مهم نیست.مهم آن است که وقتی تو بد بودی هم من خوب باشم.

وقتی در مقابل رفتاربد دیگران واکنش همسان انجام می دهیم پس چه تفاوتی میان "من" و "او"هست.

گر فراق بنده از بد بندگیست

گر تو با بد بد کنی پس فرق چیست...(مولانا)

این که ما آماده آن باشیم تا رفتارمان را مطابق رفتار دیگران تنظیم کنیم در همه موارد صحیح نیست .

اخلاق رحمانی که همانا صفت بارز بزرگان دین و عرفان ما بوده هرگز به ما اجازه نمی دهدکه هر کاری را به دلخواه خود انجام دهیم.

ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم

جامه کس سیه و دلق خود از رق نکنیم

عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است

کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم.

جناب حافظ در دیوان اشعار خود بارها انسان را به مکارم اخلاقی و دوری ازعداوت ودشمنی دعوت نموده است :

آرامش دو گیتی تفسیر این دو حرف است

با دوستان مروت با دشمنان مدارا...

همانگونه که زیر بنای هر ساختمان و بنای عظیم در استحکام آن تاثیر دارد و قوام یک بنا به زیر ساخت آن بستگی دارد اخلاق نیز زیر بنای جامعه است که هرچه سالمتر باشد جامعه مستحکم تر خواهد بود.

متاسفانه امروز شاهد آنیم که گناه عظیمی مانند ریا چگونه در رفتار ما رسوخ کرده و هرلحظه ما را به تزویری آشکار و پنهان می کشاند.شاید هیچ کنترلی چون کنترل وجدان نتواند اخلاق ما را از انحراف نجات دهد.

این را بدانیم که هر رفتار ما بازتاب خود را خواهد داشت که نهایتا به خود ما خواهد رسید و ما هرگز از آن جدا نخواهیم بود.

از مکافات عمل غافل نشو

گندم از گندم بروید جو زجو

هرگز اینگونه نیست که ما رفتاری انجام دهیم و انعکاس آن را در زندگی خود نبینیم چرا که نظام هستی بگونه ایست که بازتاب این رفتارها را در جایی بر ما آشکار خواهد نمود آنجا که حضرت مولانا می فرماید:

این جهان کوهست وفعل ما ندا

سوی ما آید نداها را صدا...

چقدر حضرت مولانا با این یبان شیواتکلیف همه را یکسره کرده  و چه زیبا این جهان را به کوهی تشبیه کرده است که همانگونه که در کوه صدای ما انعکاس پیدا می کند در جهان نیز رفتار ما بازتاب پیدا می کند.

وانگردد از ره آن تیر ای پسر

بند باید کرد سیلی را ز سر

چون گذشت از سر جهانی را گرفت

گر جهان ویران کند نبود شگفت

فعل را در غیب اثرها زادنسیت

وآن موالیدش بحکم خلق نیست

متاسفانه فضای وب شرایط خود را دارد و بالاجبار بایست سخن را کوتاه و خلاصه بیان نمود.

انسان حامل امانتیست که بایستی آن را به سلامت به سر منزل مقصود برساندو آن چیزی نیست جز خلیفه خدا بودن.جانشین خدا بر روی زمین.پس آدمی را رفتاری خداگونه باید.والسلام

تو کز مکارم اخلاق عالمی دگری

وفای عهد من از خاطرت بدر نرود....(حافظ)